Zaraz po pokazie filmu „Na zawsze w moim sercu. 27 pięter Alterli” spróbujemy wspólnie poodkrywać dzisiejsze narracje związane z wielkopłytowymi osiedlami. Czy po latach postrzegania ich jako bezduszne, zbyt jednorodne, sprzyjające przestępczości i anonimowości, kiedy w końcu zaczęliśmy dostrzegać jakie mogą mieć duże zalety – wiele przydatnych usług, zieleń, dużą przestrzeń między budynkami i zazwyczaj świetne skomunikowanie z resztą miasta – potrafimy spojrzeć na nie jako na potencjał i wzór dla obecnie budowanych osiedli? Co ma w sobie filmowa Alterlaa, czego nie chcemy dostrzec na wrocławskim Gądowie, Poznańskich Ratajach czy warszawskim Targówku, a co mogłoby wpłynąć na revival z sukcesem przy udziale młodszych pokoleń?

W towarzystwie badaczki architektury Anny Cymer, edukatorki i popularyzatorki designu multidyscyplinarnego Katarzyny Świętek i pisarki Beaty Chomątowskiej poćwiczymy rozpoznawanie przestrzeni sprzyjających aktywności na każdym etapie naszego społecznego rozwoju i wydłużaniu życia. Zastanowimy się, jak opowiadać o wielkiej płycie, na jakie jej aspekty zwracać uwagę, jakie działania podejmować, by tworzyć i pokazywać jej różnorodność i atrakcyjność, mimo często dosyć monotonnego lub z pozoru nieciekawego kostiumu. Wspólnie odpowiemy na pytanie, jakie rozwiązania z tamtych sposobów kształtowania wspólnoty i przestrzeni moglibyśmy wcielać w życie i dziś? I czy jest coś, o co powinniśmy się szczególnie zatroszczyć, bo z krajobrazu osiedli wielkopłytowych może niepostrzeżenie zniknąć.

Dyskusja realizowana we współpracy z Austriackim Forum Kultury w Warszawie i Narodowym Instytutem Architektury i Urbanistyki oraz dzięki wsparciu Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Unmittelbar nach der Vorführung des Films „Für immer in meinem Herzen. 27 Stockwerke von Alterla” werden wir gemeinsam versuchen, die heutigen Narrative im Zusammenhang mit Großplatten-Siedlungen zu entdecken. Nachdem wir sie jahrelang als seelenlos, zu homogen, kriminalitätsfördernd und anonym wahrgenommen haben, haben wir endlich begonnen, ihre großen Vorteile zu erkennen – viele nützliche Dienstleistungen, Grünflächen, viel Platz zwischen den Gebäuden und in der Regel eine hervorragende Anbindung an den Rest der Stadt – können wir sie als Potenzial und Vorbild für die derzeit entstehenden Wohnsiedlungen betrachten? Was hat das filmische Alterlaa, was wir in Wrocławs Gądów, Poznańs Rataje oder Warschaus Targówek nicht sehen wollen, und was könnte zu einer erfolgreichen Wiederbelebung unter Beteiligung der jüngeren Generationen beitragen?

In Begleitung der Architekturforscherin Anna Cymer, der Pädagogin und Popularisatorin des multidisziplinären Designs Katarzyna Świętek und der Schriftstellerin Beata Chomątowska werden wir üben, Räume zu erkennen, die Aktivitäten in jeder Phase unserer sozialen Entwicklung und Lebensverlängerung fördern. Wir werden darüber nachdenken, wie man über die Großplattenbauten sprechen kann, auf welche Aspekte man achten sollte und welche Maßnahmen zu ergreifen sind, um ihre Vielfalt und Attraktivität trotz ihres oft recht eintönigen oder scheinbar uninteressanten Äußeren zu schaffen und zu zeigen. Gemeinsam werden wir die Frage beantworten, welche Lösungen aus den damaligen Methoden der Gestaltung von Gemeinschaft und Raum wir heute umsetzen könnten. Und ob es etwas gibt, worum wir uns besonders kümmern sollten, weil es aus der Landschaft der Plattenbausiedlungen unbemerkt verschwinden könnte.

Die Diskussion wird in Zusammenarbeit mit dem Österreichischen Kulturforum in Warschau und dem Nationalen Institut für Architektur und Stadtplanung sowie dank der Unterstützung der Stiftung für deutsch-polnische Zusammenarbeit durchgeführt.