Po seansie filmu otwarcia „Melbourne. Miasto utracone” porozmawiamy o sposobach realizacji życzenia piękna w różnych okresach historii – na świecie, ale przede wszystkim w naszym kraju. Dzięki obecności osób, które badają architekturę z różnych stylów, sięgniemy do przeszłości.
Zastanowimy się, jakiego typu obiekty mamy przed oczami, kiedy myślimy i mówimy, że coś w naszym mieście jest piękne lub gdy wzdychamy, jak mogłoby być piękne, a nie jest.
Na scenie spotkają się: historyczka architektury Anna Syska, zabytkoznawca Jerzy Serafin, kulturoznawczyni Aleksandra Litorowicz i praktykujący architekt Szymon Ciupiński. Do wspólnych poszukiwań cech „prawdziwie pięknych” budynków, nie tylko związanych z estetyką, ale i wartościami wyznawanymi w danym kręgu kulturowym czy okresie stylu architektonicznego, zaprosi ich kurator wystaw architektonicznych i dziennikarz Kuba Żary.
Spotkanie będzie również okazją do refleksji nad dziedzictwem, które często doceniamy dopiero wtedy, gdy zaczyna znikać. Przyjrzymy się budynkom traconym w imię modernizacji i pogoni za nowymi, zgodnymi z trendami definicjami piękna. Nie będziemy przy tym demonizować ani funkcjonalizmu, który po II wojnie światowej w wielu krajach przyczynił się do zaniku historycznej architektury, ani historyzmu, często łączonego ze zwrotem konserwatywnym. Czy odnajdziemy się w „pięknym środku”?
To się okaże! Jedno jest pewne: nie usłyszycie, że dobra architektura to kwestia gustu.
Spotkanie realizujemy we współpracy z SARP Wrocław.
Architekt, członek zarządu SARP O. Wrocław. Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej, studiował także na Wydziale Architektury Politecnico di Milano. Jako architekt prowadzący we wrocławskiej pracowni Arch_it od 2021 roku zajmuje się przebudową późnomodernistycznego pawilonu „Fandom”, będącego częścią założenia „Wrocławskiego Manhattanu”. Współlaureat II Nagrody w konkursie na przebudowę modernistycznego DS „Jowita” w Poznaniu. W ramach swojej działalności w SARP skupia się na tematyce ochrony architektury powojennej, m.in. jako współorganizator wystaw i debat poświęconych budynkowi ZETO. Architektoniczny symetrysta.
Kulturoznawczyni, badaczka, kuratorka i prezeska Fundacji Puszka. Wykłada w School of Form oraz School of Ideas Uniwersytetu SWPS. Tworzy projekty badawcze i edukacyjne poświęcone miastu, sztuce, przestrzeni publicznej i relacjom międzygatunkowym. Współzałożycielka Szkoły Architektury Społeczności SAS, autorka inicjatywy Miastozdziczenie.pl oraz współtwórczyni projektów FUTUWAWA, Place Warszawy (do odzyskania) i Laboratorium Dryfu. Pomysłodawczyni i redaktorka książek Atlas wszystkich mieszkańców, Sztuka. Aktualizacja i Miastomijanie. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz m.st. Warszawy.
Historyk architektury i zabytkoznawca, czasem przewodnik i rysownik. Uczestnik badań architektonicznych i archeologicznych szeregu obiektów zabytkowych. Obszar jego specjalizacji to architektura średniowieczna i relacje między architekturą współczesną a zabytkowym otoczeniem. Obecnie działa jako niezależny badacz.
Historyczka i popularyzatorka architektury. Autorka książki Spodek w Zenicie. Przewodnik po architekturze lat 1945–1989 w województwie śląskim. Zajmuje się dziedzictwem kulturowym województwa śląskiego i zachodniej Małopolski, a zwłaszcza architekturą XX wieku. Dyrektorka Muzeum Miejskiego w Tychach. Miłośniczka kundli i ceramiki wytwórni Steatyt. Prowadzi popularny profil na Instagramie @to_tylko_architektura.
Dziennikarz, kurator, specjalista ds. komunikacji. Redaktor naczelny „Wrocławskiego Niezbędnika Kulturalnego”, współpracownik magazynu „Contemporary Lynx”. Kurator projektów artystycznych o tematyce miejskiej (w m.in. Muzeum Architektury we Wrocławiu, ZODIAKU Warszawskim Pawilonie Architektury, Rondzie Sztuki w Katowicach, Muzeum Współczesnym Wrocław, BWA Wrocław). Członek rad MIASTOmovie i Wrocławskiej Fundacji Filmowej. Kierownik komunikacji i promocji Wrocławskiego Instytutu Kultury, rzecznik kulturalnych. Wieloletni radiowiec.