Po seansie filmu otwarcia „Melbourne. Miasto utracone” porozmawiamy o sposobach realizacji życzenia piękna w różnych okresach historii – na świecie, ale przede wszystkim w naszym kraju. Dzięki obecności osób, które badają architekturę z różnych stylów, sięgniemy do przeszłości. Zastanowimy się, jakiego typu obiekty mamy przed oczami, kiedy myślimy i mówimy, że coś w naszym mieście jest piękne lub gdy wzdychamy, jak mogłoby być piękne, a nie jest.

Na scenie spotkają się: historyczka architektury Anna Syska, zabytkoznawca Jerzy Serafin, kulturoznawczyni Aleksandra Litorowicz i praktykujący architekt Szymon Ciupiński. Do wspólnych poszukiwań cech „prawdziwie pięknych” budynków, nie tylko związanych z estetyką, ale i wartościami wyznawanymi w danym kręgu kulturowym czy okresie stylu architektonicznego, zaprosi ich kurator wystaw architektonicznych i dziennikarz Kuba Żary.

Spotkanie będzie również okazją do refleksji nad dziedzictwem, które często doceniamy dopiero wtedy, gdy zaczyna znikać. Przyjrzymy się budynkom traconym w imię modernizacji i pogoni za nowymi, zgodnymi z trendami definicjami piękna. Nie będziemy przy tym demonizować ani funkcjonalizmu, który po II wojnie światowej w wielu krajach przyczynił się do zaniku historycznej architektury, ani historyzmu, często łączonego ze zwrotem konserwatywnym. Czy odnajdziemy się w „pięknym środku”?

To się okaże! Jedno jest pewne: nie usłyszycie, że dobra architektura to kwestia gustu.

Spotkanie realizujemy we współpracy z SARP Wrocław.

Podczas 14. edycji MIASTOmovie zapraszamy na specjalne spotkanie w Muzeum Architektury we Wrocławiu. W ramach Akademii Architektury, razem z przedstawicielką i przedstawicielem grupy nieformalnej „Księże w pełni” porozmawiamy o tym, jak: spełniać życzenia, które dotyczą Wrocławia, własnej okolicy czy sąsiedztwa, angażować się w życie miasta oraz zdobywać środki i wsparcie potrzebne do realizacji inicjatyw przestrzennych, społecznych i edukacyjnych.

Akademia Architektury to program edukacyjny dla dorosłych, który organizuje Muzeum Architektury we Wrocławiu. Podczas wykładów, warsztatów i spacerów uczestnicy i uczestniczki poznają historię architektury – od średniowiecza po współczesność. Uczą się także samodzielnie badać przestrzeń i angażować się w życie miasta. Październikowe spotkanie w ramach MIASTOmovie jest częścią tego programu. Więc jeśli macie pomysł na działanie w mieście, ale nie wiecie od czego zacząć i jak wcielić je w życie – zapraszamy!

Program edukacyjny dla dorosłych Akademia Architektury powstał w ramach obchodów jubileuszu 60-lecia Muzeum Architektury we Wrocławiu. Jest dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

Wydarzenie realizujemy we współpracy z Muzeum Architektury we Wrocławiu.

Prosto z rowerowych tras Nowego Jorku w „Zmianie pierwszeństwa”, wjedziemy na dyskusję o życzeniu zdrowia i odporności. Spotkamy się z osobami bardzo doświadczonymi rowerowo – socjolożką Katarzyną Kajdanek, urbanistą Łukaszem Pancewiczem, aktywistką i ekspertką od zrównoważonej mobilności Ewą Lutogniewską i urzędnikiem Tomaszem Stefanickim. Porozmawiamy o tym, jak mądre polityki i strategie, oparte na wnikliwym planowaniu, analizie danych i dialogu ze społecznościami, mogą poprawić zdrowie mieszkańców i mieszkanek oraz zwiększyć odporność miast.

Usłyszymy na pewno o tym, czy mamy w Polsce dane, które pokazują, jak bezpieczne dla pieszych i rowerzystów miasto wpływa na zdrowie i zachęca do aktywności. Przyjrzymy się też temu, jak w ostatnich latach różne miasta przebudowują ulice, żeby lepiej odpowiadały potrzebom pieszych. Zastanowimy się, na czym opiera się zrównoważona mobilność i jakie działania podejmują osoby odpowiedzialne za planowanie, projektowanie i wdrażanie zmian. Nie zabraknie też przykładów pomyłek i trudności, które są nieuniknione w procesie nauki i zmiany.



Spotkanie będzie przestrzenią dla różnych głosów. Chcemy usłyszeć nie tylko osoby zajmujące się planowaniem i analizą miasta, ale także te, które korzystają z niego na co dzień. Wspólnie zastanowimy się, jak projektować przestrzeń dla wszystkich miejskich użytkowników i użytkowniczek.

Spotkanie realizujemy we współpracy z Narodowym Instytutem Architektury i Urbanistyki i Międzynarodowym Festiwalem Filmów Rowerowych Bike Days.

W dyskusji po pokazie „Nie pytaj mnie o jutro” porozmawiamy o tym, jak w ostatnich latach zmieniła się nasza świadomość potrzeby spełnienia życzenia zieleni, rekreacji i odpoczynku. Przyjrzymy się rodzajom przestrzeni publicznych, które pozwalają nam nie tylko na mobilność, ale też na aktywność fizyczną – dostosowaną do różnorodnych potrzeb, wieku, stylów życia.

Spotkanie poprowadzi historyczka sztuki i kuratorka Aleksandra Kędziorek. Razem z nią i zaproszonymi gośćmi i gościnią przyjrzymy się paradygmatowi architektury dla zdrowia, który był popularny w okresie modernizmu. Sprawdzimy, jak dziś możemy realizować go poprzez konkretne decyzje i rozwiązania projektowe – zarówno w skali osiedla, jak i całego miasta.

Krakowska ogrodniczka miejska Katarzyna Opałka, badacz i architekt Igor Łysiuk oraz menedżer międzypokoleniowych projektów rekreacyjnych Grzegorz Gądek podzielą się przykładami prostych, czerpiących z tradycji rozwiązań dla miast. Poznamy też nowe działania oparte na badaniach i wieloletniej praktyce, które wynikają ze zmieniających się potrzeb i pomagają na nowo odnaleźć przyjemność z przebywania w przestrzeni publicznej. Zastanowimy się również, co dla projektowania i strategicznych decyzji oznacza zmiana podejścia mieszkańców i mieszkanek do zieleni.

Mamy też nadzieję, że same i sami podzielicie się pomysłami na to, czego dziś możemy sobie życzyć, aby – przy coraz większej świadomości neuroróżnorodności – łatwiej odpoczywać w mieście.

Spotkanie realizujemy we współpracy z Fundacją LAB 60+ i Otodom.

Czteropiętrowa galeria handlowa, 13-kondygnacyjny biurowiec i wielopoziomowy parking – tak wyglądał kompleks dawnego Centrum Handlowego Arkady Wrocławskie. Od 2025 roku obiekt jest stopniowo i precyzyjnie rozbierany. Do połowy 2027 roku ma całkowicie zniknąć z krajobrazu południowego Wrocławia. Łzy po budynku, który dla wielu wrocławskich millenialsów i millenialek był ważnym miejscem, dawno już wyschły. Teraz pora przyjrzeć się temu, co dzieje się na placu rozbiórki.

Ze względu na położenie w ścisłym centrum miasta i złożoną konstrukcję Arkad rozbiórka wymagała bardzo dobrego przygotowania i organizacji. Dzięki współpracy z Grupą TREE odwiedzimy plac budowy w festiwalową sobotę i zajrzymy za kulisy tego procesu. Od początku jednym z jego priorytetów jest odzyskiwanie i recykling materiałów budowlanych. Co stanie się z dolnośląskim piaskowcem, który wciąż możemy oglądać na elewacji Arkad? Które materiały z wnętrza budynku dostały już drugie życie? Jakie warunki trzeba spełnić, żeby odzyskane elementy trafiły do butiku cyrkularnego?

O tym wszystkim opowiedzą nam Tomasz Żymełka, kierownik Oddziału TREE Dolny Śląsk i kierownik rozbiórki, oraz Bartłomiej Rutowicz, kierownik budowy w GRUPA TREE i kierownik robót. Zapisujcie się szybko, bo liczba miejsc jest ograniczona!

Wydarzenie realizujemy we współpracy z Grupą TREE.

Czy da się stworzyć idealne miasto? Jak może wyglądać, jeśli spełnią się wszystkie pragnienia, jakie wobec niego mamy? A może każde życzenie niesie ze sobą nieoczekiwane konsekwencje? Na te pytania spróbuje odpowiedzieć projekt, który zwyciężył w Otwartym Naborze Pomysłów 14. edycji festiwalu MIASTOmovie.

„Gra, która pozostawia wiele do życzenia” to interaktywne warsztaty, podczas których wspólnie stworzymy autorską grę karcianą o mieście, jego mieszkańcach i mieszkankach oraz marzeniach o lepszej przestrzeni do życia. Dołączcie do kooperacyjnej gry z elementami rywalizacji, która pokaże, jak złożonym organizmem jest miasto i jak każda decyzja wpływa na jego przyszłość.

Najpierw zaprojektujemy własne karty: nadamy im unikalną oprawę graficzną i interpretację przygotowanych życzeń, które będą związane z tematem festiwalu. Następnie wcielimy się w różne miejskie role – aktywistki, dewelopera, sąsiadki obserwującej życie z okna i wielu innych – by wspólnie zmieniać przestrzeń do życia na lepsze.

Czy uda nam się stworzyć miejską utopię? Czy też nasze przewrotne życzenia doprowadzą do urbanistycznego chaosu? Dołączcie do nas i przekonajcie się!

Wydarzenie realizujemy we współpracy z Muzeum Architektury we Wrocławiu.

Europejskie środowisko modernizmu kształtowało się dzięki wzajemnym relacjom i gęstej sieci powiązań. Dotyczyło to nie tylko samej architektury, ale również życiorysów twórców i twórczyń w burzliwym XX stuleciu. Wystawa w Muzeum Architektury, której finisaż przypada na festiwalowy weekend, opowiada o splocie historii dwóch kluczowych postaci środkowoeuropejskiej awangardy – Barbary Brukalskiej i Heleny Syrkus.

Relacja bohaterek wystawy skupia w sobie skomplikowaną sytuację środowiska architektonicznego przed wojną i po niej. To opowieść nie tylko o przyjaźni i wierze we wspólne ideały, ale też o rozłamie oraz odmiennych postawach wobec politycznych przemian. Wreszcie – o poszukiwaniu własnej recepty na spełnienie życzenia o architekturze, która powstaje w zgodzie z ludzkimi potrzebami i dobrostanem.

Wydarzenie realizujemy we współpracy z Muzeum Architektury we Wrocławiu.

W dyskusji po filmie „Materiał się liczy” specjaliści i specjalistki podzielą się swoją perspektywą na obieg surowców w budownictwie w Polsce. Opowiedzą o aktualnych eksperymentach związanych z wytwarzaniem i przetwarzaniem materiałów oraz nowościach z ostatnich lat, które na stałe zadomowiły się w projektowaniu opartym na materiałach odzyskowych i naturalnych.

Sprawdzimy, czy i jak można zwiększyć skalę takich działań. Zastanowimy się, czy w Polsce mamy odpowiednie warunki – prawne, społeczne i gospodarcze – by szerzej wykorzystywać materiały o niskim lub ujemnym śladzie węglowym. Zejdziemy też z poziomu systemowych rozwiązań do codziennych praktyk remontowo-przeróbkowych. Podzielimy się pomysłami, które każdy i każda z nas może wykorzystać, żeby kierować się zasadą umiaru i ponownego wykorzystania tego, co już mamy.

W rozmowie wezmą udział: Milena Trzcińska, architektka i badaczka, Zuzanna Cetner-Strzałkowska z Grupy TREE, która prowadzi rozbiórki z odzyskiem materiałów oraz butik cyrkularny, Henryk Kwapisz, ekspert zrównoważonego budownictwa w Saint-Gobain Polska, oraz Wojciech Tworek, specjalista zajmujący się wpływem budynków i środowiska na zdrowie, związany z Polskim Stowarzyszeniem Budownictwa Ekologicznego.

Spotkanie realizujemy we współpracy z Saint-Gobain Polska oraz w partnerstwie z Grupą TREE i PLGBC (Polskim Stowarzyszeniem Budownictwa Ekologicznego).

Po pokazie filmu „Bunkier” przeniesiemy się do Klubu Proza, gdzie zarejestrujemy naszą tradycyjną, festiwalową dyskusję jako odcinek podcastu „Teren zabudowany”. Przykłady z ekranu kinowego zderzymy z lokalnymi uwarunkowaniami i sprawdzimy, jak pytania o architekturę dla bezpieczeństwa rezonują we współczesnej sytuacji.

Ile jesteśmy w stanie poświęcić zarówno jako jednostki, jak i społeczeństwo? Czy powiedzenie „Umiesz liczyć, licz na siebie” sprawdzi się w przypadku faktycznego zagrożenia? Jak architektura może wesprzeć wspólnoty i pomóc budować mocne struktury społeczne? Wreszcie, jak może wyglądać „dobre miejsce do życia” pod ziemią?

Na scenie Klubu PROZA zasiądzie Artur Jörgen, architekt specjalizujący się w najnowszych rozwiązaniach projektowych służących bezpieczeństwu oraz Petro Vladimirov, członek zarządu Fundacji BRDA i współautor projektu OKNO. Dyskusję poprowadzi Anna Cymer, historyczka i badaczka architektury. Jej podcast „Teren zabudowany” od kilku miesięcy zapewnia pogłębioną refleksję o mieście i architekturze w naszych słuchawkach i głośnikach. Dyskusję nagramy i opublikujemy jako odcinek podcastu – jeśli nie zmieścicie się w Klubie, usłyszycie ją później na kanałach Culture.pl.

Spotkanie realizujemy we współpracy z Culture.pl

Niedzielny poranek spędzimy przy wspólnym stole. W siedzibie wrocławskiego oddziału SARP zasiądziemy do rozmowy z redaktorami i redaktorkami najważniejszych polskich mediów i pism, które zajmują się tematami miasta, architektury, urbanistyki i krajobrazu. Razem z nimi zrobimy przegląd najważniejszych wątków i postulatów ostatnich lat, które proponują zmiany czy ulepszenie w kontekście poprawy kondycji naszych miast oraz naszego samopoczucia w nich.

Jakie konkretne rozwiązania, które pojawiały się na łamach prasy, warto dziś wdrożyć? Które z nich najlepiej odpowiadają naszym polskim warunkom społeczno-gospodarczo-politycznym? O to zapytamy Artura Celińskiego z „Architektury Muratora”, Aleksandrę Kloc z „Architektury i Biznesu”, Martę Karpińską z „Autoportretu”, Wojciecha Mazana z „Rzutu” i Beatę Stobiecką z „Zawodu:Architekta”. Bardzo liczymy też na Wasze głosy, o tym jak można spełniać życzenia dla lepszej przestrzeni.

Spotkanie realizujemy we współpracy z SARP Wrocław.

Powojenne życzenie odpoczynku, relaksu, regeneracji i rekonwalescencji miało obejmować jak największą rzeszę obywateli. Początkowo jednak wydawało się odgórnym zaleceniem wdrażanym na siłę, które wśród proletariuszy i proletariuszek nieprzyzwyczajonych do celebrowania czasu wolnego, wzbudzało więcej nieufności niż zadowolenia. Proces udostępniania obiektów dostosowanych do potrzeb sanatoryjnych czy uzdrowiskowych zajmował czas. Nie sprzyjało to budowaniu nawyku korzystania z ich uroków i udogodnień.

Błażej Ciarkowski w swojej nowej książce „Remontownia ciał i dusz. Domy wczasowe i sanatoria w PRL-u” nie zatrzymuje się na wyliczaniu ciekawych obiektów czy miejscowości, w których kwitło wypoczynkowe życie, a kuracjusze i kuracjuszki tworzyli nowe wakacyjne społeczności. Autor sięga po wspomnienia, listy, zdjęcia z osobistych archiwów oraz rządowe wypisy. Dzięki temu rysuje bardzo kompleksowy obraz strategii, która miała przygotować społeczeństwo do innego stylu życia. Nie pomija przy tym błędów i nieścisłości, które towarzyszyły realizacji tego projektu. Mimo nich sama idea powszechnego prawa do wypoczynku budzi dziś podziw. Z jej dziedzictwa korzystamy do dziś – między innymi w postaci wolnych sobót i długich urlopów.

W rozmowie z Aldoną Mioduszewską autor opowie nam o swoich najciekawszych odkryciach, a także o praktykach i zapisach, które mogłyby znaleźć się dziś w uwspółcześnionej formie w prawie pracy.

Spotkanie realizujemy we współpracy z Galerią Wnętrz DOMAR, Wydawnictwem Czarne oraz Księgarnią Tajne Komplety.

Pełna zwrotów akcji historia „Miejsca mocy” będzie punktem wyjścia do rozmowy o sile wspólnoty. Co możemy osiągnąć dzięki działaniu w grupach, koalicjach i spółdzielniach? Jak wspólne działania pomagają odpowiadać na ważne problemy i nieoczekiwane wyzwania? Jaką rolę w tych procesach mogą odegrać osoby artystyczne oraz specjalistki i specjaliści z różnych dziedzin?

Podczas spotkania, które poprowadzi Zofia Piotrowska ze Stowarzyszenia Mieszkaniowego WSPÓŁ, przyjrzymy się przykładom z Polski. Zastanowimy się, jakie wspólnoty powstają wokół konkretnych celów, a jakie – w odpowiedzi na nagłe potrzeby i wyzwania. Przyjrzymy się wyzwaniom związanym z mieszkalnictwem, transformacją energetyczną i sąsiedzkością. Ta ostatnia nie zawsze jest łatwa i oczywista. Wymaga współpracy osób i grup, które czasem się ze sobą nie zgadzają.

O tym, co zyskujemy, gdy działamy razem i wspólnie szukamy rozwiązań, opowiedzą Joanna Pańczak, współtwórczyni Mikro Domu Kultury „Lotaryńska 6” i Centrum Inicjatyw Lokalnych CzIL Naramowice w Poznaniu, Rafał Krenz ze Spółdzielni Energetycznej EKOzaur oraz Związku Rewizyjnego Spółdzielni Energetycznych, Rozwojowych i Cyfrowych (SERC), a także Marek Rogala z kolektywu Stocznia.Dzielnica oraz inicjatyw Undergdańsk i Święto Otwartych Kosynierów.

Spotkanie realizujemy we współpracy z Narodowym Instytutem Architektury i Urbanistyki.

Po seansie filmu „Tingbjerg. Kopenhaski eksperyment” Agata Woźniczka, architektka i urbanistka przedstawi nam subiektywny wybór osiedli, które mają potencjał spełnić wszystkie nasze marzenia o idealnym miejscu do życia.

Podczas podróży po świecie i pracy nad projektami w bardzo różnych przestrzeniach Agata Woźniczka zbiera przykłady lepszych i gorszych rozwiązań. Przygląda się zarówno małej, jak i dużej architekturze. Szuka odpowiedzi na pytanie, co sprawia, że przestrzeń sprzyja budowaniu sąsiedzkiej wspólnoty, wpływa pozytywnie na zdrowie, zapewnia poczucie bezpieczeństwa i pozwala odpocząć. Ważne są dla niej także trwałość i jakość przestrzeni, w której po prostu dobrze się przebywa.

Jako BudCud miała okazję pracować z prototypem miasta wspierającego różnorodność i rozwój. Projekt prezentuje wystawa „Modele wspólnoty”, która trwa obecnie w Gdańskim Centrum Sztuki Współczesnej.

Podczas spotkania przyjrzymy się więc nie tylko temu, jak mogą wyglądać dobrze zaprojektowane osiedla, ale też temu, jakie warunki przestrzeń powinna spełniać, żeby dobrze się w niej żyło.

Spotkanie realizujemy we współpracy z Narodowym Instytutem Architektury i Urbanistyki.