Anna Cymer

Historyczka architektury, absolwentka historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, zajmująca się popularyzacją wiedzy na temat architektury. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, laureatka Nagrody Dziennikarskiej Izby Architektów RP. Autorka uznanej książki „Architektura w Polsce 1945 – 1989”.

Uczestniczka dyskusji „Lukier i Mięso” 10 lat później – wokół architektury w Polsce po 2012 roku.

Michał Duda

Historyk sztuki, badacz i krytyk architektury, kurator, inicjator i organizator wielu projektów i wydarzeń związanych z promocją polskiej architektury. Absolwent historii sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Studiów Kuratorskich na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracuje w Muzeum Architektury we Wrocławiu. Kurator i współkurator wielu wystaw poświęconych przedwojennej i współczesnej architekturze, m.in.: „Greenhouse Silent Disco” (prezentowanej obecnie podczas Triennale w Mediolanie), „Patchwork. Architektura Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak” (pokazywanej również w Nowym Jorku i w Portugalii), „Landscapes of leisure” (pokazywanej podczas EXPO 2020 w Dubaju), „Trzy początki. 1918/1945/1989” , czy „Terra X. Archiwum przyszłości”. Jego książka „Patchwork. Architektura Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak”, pierwsza monografia poświęcona wrocławskiej architektce, otrzymała  nagrodę DAM Architectural Book Award 2017.

Uczestnik dyskusji A to Polska właśnie. Co mamy i akceptujemy, z czym możemy pracować dalej.

Maciej Frąckowiak

Socjolog, doktor nauk społecznych, badacz miasta i kultury wizualnej. Autor i redaktor tekstów oraz książek naukowych i popularyzatorskich o tej tematyce, m.in. raportu Architektem się bywa, przygotowanego wspólnie z Fundacją Bęc Zmiana na zlecenie BAIPP m.st. Warszawa. Inicjator i kurator działań animujących miejską przestrzeń publiczną, a także debatę na jej temat. W okresie 2019-2021 członek zespołu ds. przestrzeni publicznych w ramach nowopowstającego Studium Kierunków i Uwarunkowań Rozwoju Przestrzennego Warszawy. Obecnie zaangażowany w badanie krajobrazu pogranicza polsko-niemieckiego. Adiunkt na Wydziale Socjologii UAM, Wykładowca School of Form.

Uczestnik dyskusji Miasta ładu miastami piękna. O komponowaniu przestrzeni.

Dorota Jędruch

Pracuje w Zakładzie Sztuki Nowoczesnej Instytutu Historii Sztuki UJ. Współkuratorka wystaw: m.in. „Za-mieszkanie 2012 – miasto ogrodów, miasto ogrodzeń” (Instytut Architektury/Muzeum Narodowe w Krakowie, 2012), „Reakcja na modernizm. Architektura Adolfa Szyszko-Bohusza” (Instytut Architektury/Muzeum Narodowe w Krakowie, 2013–2014), „Figury niemożliwe/Impossible objects” (Instytut Architektury – Pawilon Polski na XIV Międzynarodowym Biennale w Wenecji, 2014), „Wreszcie we własnym domu. Dom polski w transformacji” (w ramach 8. edycji festiwalu „Warszawa w budowie”, 2016). Autorka książki: „Blok jako dzieło sztuki.Trzy modele architektury socjalnej w XX-wiecznej Francji. Le Corbusier, Emile Aillaud, Ricardo Bofill” (2020). Współzałożycielka fundacji Instytut Architektury, zawiązanej z badaniami i popularyzacją wiedzy o problemach współczesnej architektury i urbanistyki. Stale współpracuje z kwartalnikiem „Autoportret”.

Uczestniczka dyskusji Formy chronione. O czym chcemy pamiętać, a o czym zapomnieć chroniąc jedno, a wyburzając drugie?

Marcin Kwietowicz

Architekt, projektant zarówno luksusowych warszawskich sklepów, jak i przestrzeni dla sztuki: Pawilonu Edwarda Krasińskiego (z BAR Architects, 2008) czy aranżacji polskiego pawilonu na Biennale Sztuki w Wenecji (2005). W konkursie „Życie w architekturze” budynek jego współautorstwa (z Piotrem Brzozą, 2010) został uznany za najlepszy dom jednorodzinny lat 2000–2012 w Polsce oraz otrzymał nagrodę architektoniczną prezydenta W-wy za najlepszy budynek mieszkalny lat 2001 – 2014. Projektuje scenografie wystaw (m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej), sędzia konkursowy Stowarzyszenia Architektów Polskich oraz nauczyciel w Wyższej Szkole Ekologii i Zarządzania w Warszawie.

Uczestnik dyskusji „Lukier i Mięso” 10 lat później – wokół architektury w Polsce po 2012 roku.

Kacper Kępiński

Architekt, krytyk architektury, kurator wystaw architektonicznych. Kierownik Działu Projektów Zewnętrznych i Wystaw w Narodowym Instytucie Architektury i Urbanistyki. Współzałożyciel stowarzyszenia Przestrzeń-Ludzie-Miasto oraz członek rady Fundacji Instytut Architektury. Stały współpracownik kwartalnika „Autoportret” oraz redaktor portalu „Architektura&Biznes”. Współkurator pierwszej polskiej stałej wystawy poświęconej architekturze – „Przekroje” w Muzeum Narodowym w Krakowie. Obecnie przygotowuje wystawę „Antropocen” poświęconą architekturze i kryzysowi klimatu.

Uczestnik dyskusji Żeby było najładniej. Ekonomia a możliwości kształtowania estetyki miast i osiedli.

Dorota Leśniak-Rychlak

Redaktorka naczelna kwartalnika „Autoportret. Pismo o dobrej przestrzeni” wydawanego przez Małopolski Instytut Kultury w Krakowie. Założycielka i prezeska Fundacji Instytut Architektury. Kuratorka i współkuratorka wielu wystaw architektonicznych, m.in.: Figury niemożliwe – Pawilon Polski na XIV Biennale Architektury w Wenecji, Wreszcie we własnym domu. Dom polski w transformacji, Festiwal Warszawa w Budowie, Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Inicjatorka i redaktorka wydań publikacji z kanonu teorii i praktyki architektonicznej, m. in.: Peter Zumthor, Myślenie architekturą (Kraków: Karakter 2008), Juhani Pallasmaa Oczy skóry (Kraków: Instytut Architektura 2012) oraz Juhani Pallasmaa Myśląca dłoń (Kraków: Instytut Architektury, 2016), a także redaktorka: Teksty modernizmu. Antologia polskiej teorii i krytyki architektonicznej 1918-1981 (Kraków: Instytut Architektury 2018). W 2019 roku opublikowała książkę Jesteśmy wreszcie we własnym domu (Kraków: Instytut Architektury, 2019) poświęconą przemianom mieszkaniowym w Polsce w okresie transformacji.

Uczestniczka dyskusji Jaką architekturę chcemy oglądać i co ma ona z nami robić?

Igor Łysiuk

Architekt, badacz i future doer, zawodowo związany ze studiem Workplace, w którym bada, poszukuje i projektuje regenerującą przyszłość. Bierze udział w procesach badawczo-projektowych, w ramach których analizuje potrzeby użytkowników i organizacji biznesowych przekładając to na architekturę. W swojej pracy wykorzystuje umiejętność adaptacji, obserwacji i dostrzegania niewidocznych na pierwszy rzut oka powiązań.Redaktor i współzałożyciel kwartalnika architektonicznego RZUT. Zaangażowany z ramienia Oddziału Warszawskiego SARP w powstanie i działanie ZODIAKU Warszawskiego Pawilonu Architektury. Współpracował m.in. z Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Fundacją Bęc Zmiana. Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej i Instytutu Technologii w Karlsruhe.

Uczestnik dyskusji Jaką architekturę chcemy oglądać i co ma ona z nami robić?

Natalia Olszewska

Teoretyczka i praktyczka z obszaru projektowania architektonicznego w oparciu o neuronauki i dane naukowe (neuroscience, evidence-based design). Doświadczenie w tym zakresie zdobywała m.in. współpracując z HUME, awangardowym studiem architektury i urbanistyki założonym przez architekta Itai Palti. Konsultowała projekty dla dużych firm (HKS, Google, Landsec, EDGE) oraz dla klientów indywidualnych. Posiada także ponad 10-letnią praktykę lekarską. Wspólnie z Ezio Lilli założyła Impronta, firmę konsultingową, której misją jest poprawa ludzkiego doświadczenia w przestrzeniach architektonicznych i miejskich, poprzez integrowanie wiedzy neurobiologicznej w procesie projektowania architektonicznego. Fellow w ‘The Centre for Conscious Design’, międzynarodowym think-tank’u pracującym na styku architektury oraz zdrowia publicznego. Współautorka bloga ‘Venetian Letter’ poświęconego popularyzowaniu idei projektowania w oparciu o dane naukowe. Publikowała w ‘Intertwining’, ‘Conscious Cities Anthology 2020’ i ‘Journal of Science-Informed Design’. Od 2019 prowadzi zajęcia ze studentami na kierunku ‘Neuroscience Applied to Architectural Design’ na Uniwersytecie IUAV w Wenecji we Włoszech. Ukończyła studia medyczne (Wydział Lekarski Uniwersytetu Jagiellońskiego; Uniwersytetu Tor Vergata w Rzymie), neuronaukowe (Sorbonne Université, École Normale Supérieure, University College of London) oraz studia ‘Neuroscience Applied to Architectural Design’ (Uniwersytet IUAV, Wenecja).

Uczestniczka dyskusji Jaką architekturę chcemy oglądać i co ma ona z nami robić?

Grzegorz Piątek

Krytyk i badacz architektury, kurator, z wykształcenia architekt. Autor książek „Sanator. Kariera Stefana Starzyńskiego” (2016), „Najlepsze miasto świata. Warszawa w odbudowie 1944-1949” (finał Nagrody Literackiej Nike, 2020), „Niezniszczalny Bohdan Pniewski. Architekt salonu i władzy” (2021) oraz „Gdynia obiecana. Miasto, modernizm, modernizacja” (2022). Współautor innych publikacji poświęconych miastu i architekturze, m.in. „Lukier i mięso. Wokół architektury w Polsce po 1989 roku” (z Jarosławem Trybusiem i Marcinem Kwietowiczem, 2013). W latach 2005-2011 członek redakcji miesięcznika „Architektura-murator”, współpracował m.in. z „Gazetą Stołeczną”, „Salonem”, „Dobrym Wnętrzem”, „Vogue Polska”. W latach 2011-2019 działał w Fundacji Centrum Architektury, gdzie opracował m.in. polskie wydania pism Le Corbusiera, Rema Koolhaasa i Jane Jacobs. W 2008 roku współtworzył wystawę Hotel Polonia. The Afterlife of Buildings nagrodzoną Złotym Lwem na XI Biennale Architektury w Wenecji.

Uczestnik dyskusji „Lukier i Mięso” 10 lat później – wokół architektury w Polsce po 2012 roku.

Ewa P. Porębska

Architektka, krytyczka architektury, kuratorka, ekspertka. Działa na rzecz popularyzacji najlepszych wzorców światowej architektury. Po ukończeniu studiów architektonicznych uzyskała uprawnienia zawodowe i prowadziła zajęcia dydaktyczne  z projektowania urbanistycznego na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Następnie pracowała od 1982 roku w redakcji czasopisma „Architektura”, kolejno jako redaktor, zastępca redaktora naczelnego  a następnie jako redaktor naczelny. Od 1994 roku redaktor naczelna wiodącego polskiego miesięcznika o architekturze „Architektura-murator”. Członkini opiniotwórczych gremiów w skali krajowej i międzynarodowej. Jest inicjatorką powstania poświęconych mediom architektonicznym międzynarodowych konferencji European Conference on Architecture & the Media organizowanych przez Fundację im. Miesa van der Rohe oraz Creative Europe (unijny program wsparcia sektorów kreatywnych i kultury) i reprezentowała Polskę na tych konferencjach w 2018 i 2020 roku.  Członkini Polskiej Rady Architektury i Rady Muzeum Architektury we Wrocławiu. Autorka wielu publikacji na temat architektury, także opracowań w ramach programów badawczych Towarzystwa Urbanistów Polskich i Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk.  Zainicjowała i współtworzyła wiele wystaw i wydarzeń o tematyce architektonicznej. Odznaczona przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi na rzecz ochrony ładu przestrzennego i rozwoju architektury (2014).

Uczestniczka dyskusji A to Polska właśnie – co mamy i akceptujemy, z czym możemy pracować dalej.

Bartek Przybyszewski

Dziennikarz, podcaster, miłośnik komiksów i filmów. Pisał dla serwisów Gazeta.pl, Noizz.pl, Onet, Wirtualna Polska, Popmoderna. Z wykształcenia andragog i filmoznawca. W 2022 roku otrzymał Stypendium Artystyczne m.st. Warszawy, dzięki któremu pracuje nad biografią reżysera Marka Piestraka. Planuje wydanie swojej pracy licencjackiej na temat obrazu narkotyków w polskim kinie potransformacyjnym. Prowadzi bloga „Liczne rany kłute” (www.fb.com/liczneranyklute). Współautor „Podcastexu” oraz wywiadu-rzeki z Krzysztofem Gonciarzem pt. „Rozum i godność człowieka”.

Uczestnik dyskusji Ucieczka do i od luksusu. Podcastex o „Komedii małżeńskiej”.

Katarzyna Roj

Kuratorka, redaktorka i autorka wielu tekstów oraz publikacji na temat kultury materialnej. Prowadzi program galerii Dizajn BWA Wrocław, w którym koncentruje się na upowszechnianiu zagadnień związanych z projektowaniem odpowiedzialnym społecznie, odpornością, nadkonsumpcją oraz wykorzystaniem narzędzi projektowych w procesach adaptacji do zmiany klimatu. Obecnie prowadzi w galerii długofalowy projekt Żyjnia, czyli przestrzeń społeczną i edukacyjną galerii, która w czasie wolnym od zajęć programowych pełni funkcję dostępnego i darmowego miejskiego sanatorium oraz zajmuje się zagadnieniem regeneracji w aktywnościach projektowych. Kuratorka wystawy „Pole Regeneracji. Wrocławskie Pola Irygacyjne”.

Uczestniczka dyskusji Miasta ładu miastami piękna. O komponowaniu przestrzeni.

Kuba Snopek

Urbanista i badacz miast. Jest autorem książki „Bielajewo: Zabytek przyszłości”, poświęconej ochronie niematerialnego dziedzictwa, i projektu „Architektura VII dnia” — badań kościołów wybudowanych w Polsce w drugiej połowie XX wieku. Kuba jest również współautorem „Sceny” — wielokrotnie nagradzanej przestrzeni publicznej w mieście Dniepr, stworzonej za pomocą crowdsourcingu i crowdfundingu i autorem projektu „Real Estate Art” — badań sztuki fundowanej przez deweloperów. Stypendysta programu Fulbrighta i absolwent Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley.